"Ik zou geen coach zijn als ik hier niet was om te winnen": maak kennis met Daniel Geurs
De nieuwe hoofdcoach van het heren 1XV over zijn ambities voor dit seizoen, de vier principes die hij met de selectie heeft afgesproken, en waarom hij de Colts met de senioren wil laten meetrainen.
Daniel Geurs neemt dit seizoen de herenselectie onder zijn hoede. Yvonne Craig sprak hem op 8 juli.
- Naam: Daniel Geurs
- Leeftijd: 53
- Geboorteplaats: Sydney
- Broers/zussen: een oudere broer en een jongere zus
- Kinderen: een zoon en een dochter
Van voetballertje tot hoofdcoach van AAC
Met een Nederlandse vader lag het voor de hand dat Daniel zou gaan voetballen, en dat deed hij ook, tot zijn negende, toen hij simpelweg te lang werd en de overstap maakte naar rugby. Als tiener speelde hij rugby league tot zijn zestiende, waarna hij overstapte naar rugby union. Hij werd aanvoerder van zijn districtsclub en speelde Shute Shield-rugby voor Parramatta. Later keerde hij terug naar rugby league bij St George, en op zijn 21e riepen zijn Nederlandse roots: hij kwam naar Nederland en speelde twee seizoenen voor Den Haag, gevolgd door een contract in het Verenigd Koninkrijk. Daarna ging hij terug naar Australië, waar hij een studie business en media begon en waar zijn trainerscarrière van de grond kwam.
Daniel brengt ruim tien jaar ervaring als rugbycoach mee naar AAC. In zijn geboorteland Australië coachte hij bij verschillende clubs in Sydney, met als hoogtepunt Warringah Rugby Club, waar hij deel uitmaakte van de coachingstaf die in 2017 de 1st Grade Premiership won en in 2018 opnieuw de Grand Final haalde. Zijn trainersloopbaan bracht hem ook naar Singapore, waar hij hoofdcoach was van Bedok Kings Rugby en verdedigingscoach van het nationale team van Singapore, waarmee hij de finale van de Asia Division 1 bereikte.
In 2024 verhuisde hij terug naar Nederland, waar hij twee seizoenen hoofdcoach was van de Oisterwijk Oysters, voordat hij deze zomer bij AAC aan de slag ging. Hoofdcoach worden in de hoofdstad van Nederland is voor Daniel een grote wens die uitkomt; hij kijkt ernaar uit om deel uit te maken van AAC en waarde toe te voegen aan de club. Naast rugby heeft Daniel een carrière opgebouwd in business development en commerciële groei; momenteel werkt hij als zelfstandig groeispecialist voor bedrijven in de sport, marketing en tech.
Interview
Wat was je eerste indruk van het Nederlandse rugby en van AAC?
Veel Nederlandse rugbyclubs hebben nog werk te doen, maar vooral de afgelopen twee jaar is de competitie gegroeid en wordt het steeds pittiger. Ik heb het altijd in de gaten gehouden, en het wordt beter en beter — er komen veel meer buitenlandse spelers bij. Daarmee komt ook de verantwoordelijkheid voor clubs om professioneler te werk te gaan, en clubs zien dat in. Castricum en Breda zien het, de Oysters hebben veranderingen doorgevoerd, Den Haag doet het geweldig, en AAC zit daar niet ver vandaan. Maar we moeten wel een paar dingen veranderen om daar te komen.
Hoe zou je jouw coachingstijl in drie woorden omschrijven?
Spelersgericht, direct en vastberaden.
Wat is het grootste verschil tussen de trainingscultuur in Australië en hier, op rugbygebied?
In Australië is rugby alles; als rugbyspeler geef je je er volledig aan over. Ik ben bijvoorbeeld niet naar de bruiloft van mijn zus geweest vanwege rugby. Begrijp me niet verkeerd: naar het feest daarna ging ik wél! Je zou nooit een weekendje weggaan, uit angst om je plek kwijt te raken. Shute Shield-spelers verdienen niet veel, maar het zijn toch drie trainingen per week. Het grootste verschil, denk ik, is de diepte van de selecties, de competitiviteit en de trainingen — en dat komt allemaal voort uit die diepte, en uit wat het spel echt voor je betekent.
Wat zijn je ambities met het team dit seizoen, en waar wil je dat de club over een paar jaar staat?
Ik zou geen rugbycoach zijn als ik hier niet was om de competitie te winnen. Dat is waar we voor gaan, en het is mijn taak om de mannen beter te maken. Wat ik wel zie, is dat er door de jaren heen veel blessures zijn geweest, en dat heeft niet geholpen — dat is zwaar geweest voor AAC. Dat veranderen zou al een echte overwinning zijn, en als we ons vóór kerst in de bovenste helft kunnen nestelen, kunnen we een mooie reeks neerzetten. Daar richt ik ons op in.
Is er een coach of sporter die jou in je eigen carrière heeft geïnspireerd?
Niet zozeer een sporter — er zijn jongens tegen wie ik graag speelde en naar wie ik graag kijk — maar zeker wel coaches. Darren Coleman en John Muggleton waren voor mij de twee belangrijkste. Wat we samen als coachinggroep hebben neergezet, was fenomenaal.
Wat kunnen spelers verwachten als ze onder jou trainen? Waar moeten ze zich op voorbereiden?
Hard werken. We hebben al met elkaar om tafel gezeten en vier principes afgesproken over waarom we de beste van deze competitie willen zijn. Dat is heel waardevol, want het geeft mij en de andere coaches de mogelijkheid om mensen aan die principes te houden. Het kan alleen lukken als we er de tijd en de moeite in steken. De vier principes blijven binnen deze vier muren, maar wie ons komt bekijken, zal het verschil zien. Ik heb er echt zin in. Het zal veel werk kosten, maar als we volhouden, kunnen we het waarmaken.
Hoe gaat de hele club jouw inbreng en invloed als hoofdcoach merken?
Het verschil tussen een goede en een slechte hoofdcoach is het overzicht over de hele club. Het gaat erom dat ik bij de onder-6 langsga om hallo te zeggen, af en toe een training geef, bij de junioren ben, met iedereen verbinding maak. Een van de verschillen die ik bij Oisterwijk echt heb gemaakt, was het dichten van de kloof tussen de onder-18 en de senioren: de Colts trainden met ons mee, het tweede en derde team en de dames trainden met ons mee. Dat ben ik ook bij AAC van plan; dat familiegevoel creëren vind ik heel belangrijk. Ik ben niet iemand die alleen in het eerste team geïnteresseerd is, ik ben geïnteresseerd in de hele club, en dat gevoel wil ik overbrengen.
Wat mis je het meest van Australië?
Het weer!
En wat heeft Nederland dat Australië niet heeft?
Dat alles zo dichtbij is, dat is het mooie van dit land. Binnen een paar uur zit je in Duitsland; in Australië ben je soms al een uur bezig om alleen je oprit af te komen. Ik hou ook van de cultuur en de directheid van de Nederlanders.
Als je één ding uit de Australische sportcultuur naar AAC zou kunnen halen, wat zou dat zijn?
Competitiviteit, en wat de sport voor mensen betekent.
Welke nummers staan in jouw Spotify-top 3?
Black Tears, Neon Phantom, Tell Me.
Wat was het laatste concert waar je bent geweest?
U2 in Singapore.
Wat zou je willen zeggen tegen leden die je nog niet hebben ontmoet?
Ik kijk enorm uit naar deze uitdaging. Ik geloof dat we hier allemaal voor hetzelfde doel zijn, en ik wil ons gewoon trots maken. Respect voor het AAC-shirt, en trots zijn dat je lid bent.
Waar vinden we je als je niet aan het coachen bent?
Bij mijn vriendin, waarschijnlijk op de fiets of op een mooi terras met een goed glas wijn en iets lekkers te eten. Of op de golfbaan.
Vragenvuur ⚡
- Strand of bergen? Strand
- Koffie of thee? Koffie
- Zomer of winter? Zomer
- Kat of hond? Hond
- Bier of wijn? Wijn
- Spinnen of slangen? Rennen!!!
- Karaoke of pubquiz? Karaoke… omdat ik zo geweldig kan zingen 😊
- Coachen in de regen of bij 40 graden? 40 graden
- Ochtendtraining of avondtraining? Ochtendtraining
- Appje of telefoontje? Telefoontje
Geïnterviewd door Yvonne Craig, 8 juli 2026.
Daniels aanstelling werd in mei bekendgemaakt: Daniel Geurs aangesteld als hoofdcoach heren 1XV voor 2026/27. Ook stelde hij de seizoensopening op 30 augustus voor.
Eerder verschenen in de juli-editie 2026 van de Try, de nieuwsbrief van AAC.